Gummere · trans. Richard M. Gummere (1917)
Then he suggested to Marcellinus himself that it would be a kindly act to distribute gifts to those who had attended him throughout his whole life, when that life was finished, just as, when a banquet is finished, the remaining portion is divided among the attendants who stand about the table. Marcellinus was of a compliant and generous disposition, even when it was a question of his own property; so he distributed little sums among his sorrowing slaves, and comforted them besides.
trans. Richard M. Gummere (1917)
Gummere’s notes (1)
- For this frequent “banquet of life” simile see Ep. xcviii. 15 ipse vitae plenus est, etc.
Latin · Latin text, ed. 1917
Deinde ipsum Marcellinum admonuit non esse inhumanum, quemadmodum cena peracta reliquiae circumstantibus dividantur, sic peracta vita aliquid porrigi iis, qui totius vitae ministri fuissent. Erat Marcellinus facilis animi et liberalis, etiam cum de suo fieret. Minutas itaque summulas distribuit Sentibus servis et illos ultro consolatus est.
Latin text, ed. 1917 · CC BY-SA