Gummere · trans. Richard M. Gummere (1917)
Every emotion at the start is weak. Afterwards, it rouses itself and gains strength by progress; it is more easy to forestall it than to forgo it. Who does not admit that all the emotions flow as it were from a certain natural source? We are endowed by Nature with an interest in our own well-being; but this very interest, when overindulged, becomes a vice. Nature has intermingled pleasure with necessary things—not in order that we should seek pleasure, but in order that the addition of pleasure may make the indispensable means of existence attractive to our eyes. Should it claim rights of its own, it is luxury.
Let us therefore resist these faults when they are demanding entrance, because, as I have said, it is easier to deny them admittance than to make them depart.
trans. Richard M. Gummere (1917)
Latin · Latin text, ed. 1917
Inbecillus est primo omnis adfectus. Deinde ipse se concitat et vires, dum procedit, parat; excluditur facilius quam expellitur. Quis negat omnis adfectus a quodam quasi naturali fluere principio? Curam nobis nostri natura mandavit, sed huic ubi nimium indulseris, vitium est. voluptatem natura necessariis rebus admiscuit, non ut illam peteremus, sed ut ea, sine quibus non possumus vivere, grata nobis illius faceret accessio; suo veniat iure, luxuria est.
Ergo intrantibus resistamus, quia facilius, ut dixi, non recipiuntur quam exeunt. Aliquatenus, inquis, dolere, aliquatenus timere permitte; sed illud aliquatenus longe producitur nec ubi vis, accipit finem.
Latin text, ed. 1917 · CC BY-SA
Editor’s notes (1)
- grata Windhaus and cod. Velz.; gratia or gratiora MSS.